Kersthangers haken of niet?

Toen ik vorige week naar de KreaDoe-beurs in Utrecht ging, heb ik speciaal macramé-touw meegebracht om kersthangers te maken.

Perfect om als cadeau te geven of zelf stylish in je woonkamer te hangen.

Uiteindelijk haakte ik er eerst een aantal.  Deze zijn van Durable-garen.  Een linkje naar de site van Durable en naar het pakketje vind je hier

Ze gaan van klein naar groot.

Het is niet echt makkelijk om met dit garen te werken, maar het loont de moeite.

Vooral het rond de ring haken is niet altijd even evident.

Na de gehaakte versie wou ik toch zeker ook eens de macramé-versie proberen. En zo geschiedde. Het geeft me een flashback in mijn kindertijd want jee wat deed ik dat toen graag.

De pakketten zijn te verkrijgen in verschillende kleuren en vind je hier. Op de KreaDoe – beurs leek Macramé echt te boomen, want er waren wel een aantal shops die deze aanboden. Ik nam er nog een aantal mee 🙂

Ondertussen zit ik al aan mijn tweede… perfecte … tussendoorprojectje.

Benieuwd hoe die er finaal zal uitzien? Ik wel! Want nu ziet het er een beetje een boeltje uit met al die draden.

Benieuwd hoe ze er in het echt uitzien? Pin dan zeker 9 december vast in je agenda, want dan neem ik ze mee naar de kerstbeurs van de wereldwinkel in Oosteeklo.

Voor diegenen die zich afvragen hoe het ondertussen met de Ubuntu gaat… Goed hoor 🙂 ben volop bezig… Ik kwam echter na mijn vorige blog over de Ubuntu en de volledige volgende week erna te hebben gehaakt, achter dat er een ruitje verkeerd zat… 6 bollen wol terug uitgehaald, maar he… we zijn back on track, want ze is ondertussen weer bijna op schema… word vervolgd in 1 van de volgende posts.

img_2956

When the poppies blow

In Flanders fields the poppies blow

Between the crosses, row on row,

That mark our place; and in the sky

The larks, still bravely singing, fly

Scarce heard amid the guns below.

We are the Dead. Short days ago

We lived, felt dawn, saw sunset glow,

Loved, and were loved, and now we lie

In Flanders fields.

Take up our quarrel with the foe:

To you from failing hands we throw

The torch; be yours to hold it high.

If ye break faith with us who die

We shall not sleep, though poppies grow

In Flanders fields.

(Major John McCrae – 1915 Boezinge)

Vandaag exact 100 jaar geleden werd er in een trein in Frankrijk een verdrag van wapenstilstand ondertekend.

Ik weet niet hoe het komt, maar sinds mensenheugenis ben ik reeds enorm gefascineerd door de oorlogen.  De eerste en tweede.  Het is een blijven aangrijpende gebeurtenissen, die me niet koud laten.

Toen ik een eind geleden het boekje van Zabbez kocht, genaamd “bloemenpoppen haken” mocht deze Poppy er zeker niet aan ontbreken.  Deze Klaproos, lag al een tijdje klaar, maar ik zocht nog het perfecte moment om ze met jullie te delen, en dat is wel…vandaag.  De dag waarop alles herdacht wordt.

Om net tegen te gaan dat het nogmaals zou gebeuren.  En toch… gebeurt het nog overal ter wereld… Niet hier, maar in een ander continent, niet dichtbij maar eerder wat verder.  Nog steeds denk ik… hebben we dan helemaal niets geleerd uit het verleden?

Net daarom is het zo belangrijk om deze dag en alle andere dagen te herinneren en te hopen dat er toch enkelen zijn die geleerd hebben dat vechten niet de oplossing is, dat het oorlogvoeren niet hetgeen is wat problemen oplost.  Ook niet met de meest hardnekkige tegenstand.

Vooral ook naar de volgende generatie, waar mijn eigen kinderen, mijn musketiers bij zitten, hoop ik maar 1 ding… We proberen ze bewust te maken van hetgeen in het verleden en vandaag gebeurd en hopen dat zij wat meepikken en meedragen om de toekomst iets rooskleuriger te maken.  Een wereld zonder oorlogen en spanning.  Of is dat te euforisch en optimistisch?  Misschien…

En toch als ik mijn drie musketiers hier reeds bewust van kan maken, en jij die van jullie, dan misschien… zijn we toch reeds een kleine stap vooruit… niet?

Elk individu die we hiervan kunnen overtuigen (bewust maken), is toch reeds een stap vooruit, denk ik dan…

Laat ons hopen…

… dat dit nooit vergeten wordt…

Om bij stil te staan… circo Maximo (waar mijn broer deel van is) maakte ook deze ode. Beslist de moeite om naar te luisteren en kijken! https://youtu.be/d-YPjQRkskI

maam-musketier-naam

Ubuntu – scheepjes CAL – week 7

Deze week was het aan elkaar haken en de eerste zetten van de rand aan de beurt in de Ubuntu.

Niet zo moeilijk. Vooral door de grootte van het pallet eerder soms een onhandig werkje. Maar nu ze helemaal ineen zit is ze nog mooier dan aan elkaar gelegd.

Tot groot jolijt van de kinderen en manlief hier, want plots zijn ze allemaal kandidaat om er onder te gaan liggen 😂.

Gelukkig kon ik ze nog met andere dekens sussen, want mijn hoofddraad hangt er nog aan – klaar voor week 8 (die vandaag uitkomt)

Het kleurenpalet is zo mooi – lekker herfstig en perfect voor regendagen en koude dagen als gisteren te trotseren. Met een lekkere thee onder mijn deken verder haken. Meer moet dat niet zijn.

Het brengt rust in mijn hoofd en doet stressvolle momenten wegebben. Precies gepast.

Ondertussen kon ik ook wat andere dingetjes opstarten/afwerken en wat dat is – lees je in een van de volgende Posts.

Fijne woensdag,

Ma’am Musketier

Ubuntu – scheepjes CAL – week 6

Helemaal back on track noemen ze dat dan.

Op deze heerlijke zonnige zondag kon ik week 6 afwerken.

Precies allemaal indianentooien, niet?

De rand die er nu bij kwam haakte zo lekker weg en maakt er precies allemaal perfecte kroontjes van.

Of waaiertjes zoals je ziet 😉

Ik ben al benieuwd wat volgende week geeft, want we zitten in het midden van de CAL en mijn door begint zich aardig te vullen met al dat kleurrijks

Ik kon het toch niet laten om eens een totaalplaatje te trekken.

Want alle kleine stukjes maken best 1 groot geheel.

Allemaal samen zijn ze 1. En wat is het prachtig!

Fijn weekend allemaal,

Geniet van de zon,

En ik? Ik doe lustig verder, maar eerst mijn musketiers van de scouts halen en schrobben :)))

Ma’am Musketier.

Ubuntu – CAL scheepjes – week 5

Het is iets later dan verwacht, maar er waren dan ook een paar zwaardere weken waardoor haken wat meer op de achtergrond verdween.

Maar beter te laat dan niet, prioriteiten leren stellen en back on track te zijn.

Het begin van week 5 deed me denken aan fierheid – fierheid in het zijn. De eerste toeren leken net het uitstrekken van pauwenveren te zijn.

Erna kwamen weer de gebruikelijke rust-lijnen in de basiskleur.

Hoe meer garen erin gaan – des te meer ik van deze deken begin te houden.

Ondertussen is al eentje gezegend met de aanvulling met week 6. En ook de andere krijgen vorm. Gelukkig is week zes heel doenbaar en wat minder werk. Dus voor woensdag (wanneer week 7 er aan komt) zullen ze vermoedelijk allemaal klaar zijn.

I love them – All off them. De halve ruitjes krijgen met week 6 hun laatste rijen. Benieuwd wat de rest zal zijn. In de helft van deze cal dan, maar bijna meer dan de helft van de wol zit er al door. Hopelijk heb ik genoeg (wie had ooit gedacht dat ik dat ooit zou schrijven)

Geniet nog van de laatste zonnestralen! En prettig weekend!

Ma’am Musketier

Ubuntu – CAL Scheepjes – Week 4

Deze week zijn we ruim op schema betreffende de CAL van Scheepjes.

Na de andere weken de ruiten te hebben afgewerkt (week 1 2 en 3) is het nu de beurt aan de halve ruiten.

Het was veel meer nadenkwerk dan de vorige.  Vooral dan door de verschillende kleuren in 1 halve te gebruiken.  En ook de steken zorgden soms voor wat verwarring, maar we zijn er.

Een echte aanrader zijn de filmpjes speciaal aan de Ubuntu verbonden, met de gehele uitleg per week.  De andere weken had ik die nog niet nodig, maar deze week, was het een enorm hulp, zeker te zijn dat ik juist bezig was. Je vindt de tutorials steeds bij de beschrijving terug op de site van scheepjes (zie link hierboven)

Het kleurenspektakel heeft me een soort van rust. Er zitten nu 5 van de 7 kleuren in het eerste deeltje van de halve ruit verwerkt en ik kan haast niet wachten om te zien wat het vervolg is.

De halve ruit-stukjes poppen nu wat, maar volgens de ontwerpster is dat volledig normaal.  Dus we zullen zien…

Ondertussen is mijn doos garen al flink geslonken, en we hebben nog 8 weken te gaan, maar het komt goed, ik zie het deken al helemaal voor me.

Ondertussen heb ik even 2 daagjes tijd om me ’s avonds met iets anders bezig te houden, en wellicht zal dat op naaivlak zijn, want dat laatste staat wat op de achtergrond.  Niet bewust,… maar de naaimachine begint nu toch wat te morren dat ik haar te weinig aandacht geef :)))

Fijne start van de week,

maam-musketier-naam

Ubuntu – CAL Scheepjes – week 3

De derde week van de Ubuntu is achter de rug…

En wat werd het?

Een mooi vervolg op de eerste en tweede week…

De ruiten werden allemaal afgewerkt en zijn door de verandering van kleur op het eind minder fel geworden.

Het was wel een tijd tegen de race. Ik werd met mijn neus op de feiten gedrukt… of moet ik zeggen tegen de deadline 🙂 ik ben een stipt persoon en wil deze cal echt tot een goed einde brengen…

De woensdag om 13 uur wordt steeds het nieuwe deel bekend gemaakt en deze keer was echt een race tegen de tijd. Maar ze zijn klaag 🙂 zo klaar als een klontje ;))

Ondertussen zitten ze al mooi in een doos opgeborgen, want week 4 wordt gestart met de halve ruiten…

Ik kijk al uit naar het volgende deeltje. Deze week was een makkelijke. De volgende week ziet er opnieuw wat uitdagender uit!

Fijne avond,

Ma’am Musketier

Waterlelie Winnie

Na zonnebloem Sam is er nu ook waterlelie Winnie geboren.

Sam is zo in de wolken met een vriendinnetje er bij! Nu staat hij niet meer alleen 😉

Voor een foto-shoot vond ze het echter te fris…en te winderig … (een dametje die weet wat ze wil) dan maar binnen 😉

Ze vond onmiddellijk haar gade in een vol bloemenspektakel. Had zelfs al favorietjes uitgekozen…

Deze waterlelie is een mooie 2de aanwinst voor een zabbez-collectie.

Ik vind de samenstelling van de mutsjes prachtig!

Het zijn net die hoedjes die het helemaal af maken.

De eerlijkheid gebied me om te zeggen dat er nog eentje bijna klaar is 😉

En er daarnaast nog eentje op de naald zit.

Ik denk dat het een verslaving wordt…het is echter een perfecte manier om mijn restjes kwijt te geraken op een leuke manier en mijn haaknaald neemt nu eenmaal minder plaats in beslag dan mijn naaimachine als ik naar de hobby’s van de kinderen taxi en ik nog even moet wachten 😂😂😂.

Fijne avond!

Ma’am Musketier

Eskimo – ijsbeer

Van de echtstudio amigurumi dag maakte ik al eerder de Chinese dame en de Mexicaan.

img_3431
Door mijn val ben ik nu pas klaar met de eskimo – ijsbeer… en loop ik wat achter. Gelukkig ben ik niet de enige… op de fb-groep echtstudio amigurumidag is er zelfs al een deelgroepje genaamd #teamslak en eerlijk? Ik vind het niet eens zo erg er deel van te zijn 🙂 alles op zijn tijd…

Niettemin… hier is ie dan… alweer een prachtig patroon van Dendennis. Als zeldzame man in de haakwereld moet deze man zijn mannetje wel staan. Met zijn knotsgekke ontwerpen, is hij echter een van mijn haak-topfavorieten.

Deze ijsbeer-eskimo krijgt dus beslist een mooi plaatsje naast de andere wereldburgers.

Door het net altijd iets anders te doen springt dendennis net iets meer in het oog … het is dan wederom een klaar en duidelijk patroon!

Op naar de volgende… en mijn schade wat te proberen beperken… een Spaanse senorita… ik ben al benieuwd hoe ze eruit zal zien bij mij.

Zonnige groetjes,

maam-musketier-naam

Deken vol liefde…

Eindelijk is ze af… er staken ettelijke uurtje haakwerk in deze deken … en wat ben ik blij met deze hartjesdeken van Scheepjes.

Ik gebruikte bijna drie volle pakketten om een mooi ruim eenpersoonsdeken te maken.

En nu de kinderen van huis zijn, we noodgedwongen boven leven omdat de vloer beneden wordt herdaan, mijn naaimachine even op een moeilijk plekjes staat en mijn overlock binnen is bij Mertens, had ik reden genoeg om deze af te werken.

Nagenietend van het zicht in de tuin (als een echte Pippi Langkous via de ladder naar beneden geklommen 😉 ) en mijn deken, kijk ik er naar en zie dat het goed is.

De boord maakte ik met allemaal stokjes en ze dient nog opgespannen te worden, maar dit werkje is voor op het moment dat ik terug aan mijn eucalan kan 😉

Maar is het niet heerlijk om hem zo te zien liggen? Nog net niet ingepalmd door een van de zonen…


De som is duizelingwekkend… 1170 hartjes haakte ik… 3 keer een serie van 15 hartjes rijen… 45 rijen hartjes … een rijenrand … 2000 steken voor de zijkanten en als ik alles bijeentel wel 48.643!!!!! Steken…

Een echte hartjesdeken! Die liefde genoeg verdeeld over het hele gezin! Om lekker dicht bijeen te zitten op koele zomeravonden of in de winter voor de haard 😉


Op naar een volgende project dat afgewerkt moet worden… al zal dat eventjes geen deken zijn 😉

Geniet van de zon!

Ma’am musketier