New year – 2018

Het nieuwe jaar is al enkele dagen gestart…

Niettemin wend ik allen een fantastisch 2018. Eentje die nog beter wordt dan 2017.

Wij profiteerden er van om in de eerste drie dagen van het nieuwe jaar aan quality time te doen. Samen met de kinderen, Parijs verkennnen… en het was ondanks wat miezeren… de max.

De ene was zot van de Eiffeltoren, de ander van de vele pleinen en de kleinste musketier van de piramide aan het Louvres.

De blog over het nieuwe jaar moest dus even op zich laten wachten 🙂

Als een van de cadeautjes onder de boom lag voor het petekindje van mijn man, een pop klaar… maar zeg nu zelf… als je deze poppenkleertjes kan maken ipv de lichtblauwe frutselpakjes die erbij zitten… dan kies je daar toch voor!

Het patroontje is een gratis patroontje van Missessippie. Prachtig patroontje, de maatjes zijn perfect en ik vind het broekje vooral de max!

En voor een echte match met de pop maakte ik voor de poppenmama een bijpassende trui. Het patroontje is van De dromenfabriek .

gezien het een maatje 74 is, zijn er zijknopjes. Mooie goudenen pasten bij deze stof van chat chocolat

Het was een gepast cadeautje en hoop dat de poppenmama en pop veel leuke dingen zullen beleven.

Fijne donderdag

Ma’am Musketier

Blog gift – test fotofabriek

Een tweetal weekjes geleden mocht ik een superleuk mailtje ontvangen van fotofabriek.

Ze hadden mijn blog opgemerkt en vroegen me of ik een product gratis wou testen.

Nu had ik toen net mijn Kerst-t-shirts voor de kinderen gemaakt en deze ook gebruikt voor mijn kerstkaartje.

Ik vond het zelf zo’n mooie foto dag ik niet lang moest nadenken welke foto ik zou gebruiken.

Na wat research zag ik dat fotofabriek dergelijke voorstellen wel meer deed. Ik kende ook het fenomeen dat bloggers werden aangesproken dit te doen, maar had het nog nooit meegemaakt 🙂

Na de vriendelijke contacten met Linda, begon ik.

Poepsimpel was het… met het onlineprogramma van fotolabel was ik in geen tijd klaar met het maken van het fotokader.

Ik stuurde een mailtje de vrijdagavond en donderdag zat het bewuste pakketje in de bus. (Na de bevestiging van mijn bestelling en de verzendingsinfo)

De kwaliteit bleek perfect en ook de achterkant is stevig. Er is gebruik gemaakt van stevig hout, waardoor ik er zeker van was dat de canvas niet zou loslaten en ook een deftige manier van ophangen was voorzien.

Het bleek een ideaal geschenkje.

Ook een vriendin met oog voor fotografie en druk, beaamde dat de kwaliteit goed was.

Goed om weten want ik wou de vraag van fotofabriek gebruiken om te testen of een foto genomen met een smartphone even kwaliteitsvol zou zijn als met een camera. Ja dus 🙂

Het bleek het ideale extraatje voor mijn ouders om cadeau te geven op kerstavond 😉

Wil je ook zo’n leuk kadertje – kijk dan zeker es op hun site Fotofabriek

Als je nood hebt aan een laattijdig cadeautje? Dan moet je deze beslist es proberen.

Fijne feestdagen,

Ma’am Musketier

Vreemd toeval

Het leek allemaal een beetje vreemd toeval vorige week

Nu ja, de vraag is natuurlijk of toeval bestaat.

In het begin van de week kregen we een geboortekaartje… Het bleek dat dit van een jongetje was, dat te vroeg was geboren en nu slechts 1300 gr weegt.

Ik en mijn man waren redelijk overdonderd.

Hoe ouder je wordt, hoe meer je je bewust wordt, van het feit dat we eigenlijk wel heel erg blij mogen zijn met wat we hebben.

Later die week, zag ik foto’s voorbij komen van vrienden die fotoshoots doen memories4later, en ik merkte de kleedjes van meisjes op… die zoooo cool waren… bleken ze handgemaakt… en de mama was druk bezig met een eigen project dat een paar jaar bestaat zijnde de kleine held.

Het kon geen toeval zijn… ik kende de organisatie al sinds een paar maand en ze sprak me enorm aan, omdat men met handgemaakte naaisels, prematuurtjes hielp/troostte…

Thuis hier, zijn al onze musketiers met behoorlijk (noem meer dan gezond) gewicht geboren, en we hadden bij de geboorte nooit de zorgen die prematuurtjes en hun ouders ervaren.

Bij onze laatste musketier echter, hebben we wel het ziekenhuis via een heel andere kant leren kennen.  De bijhorende vermoeidheid, zorgen het ziekenhuis- abonnement startte van zijn drie maandjes tot 2 jaar.  Nu nog gaan we jaarlijks het UZ binnen, voor een bezoek aan de artsen.  De gedrevenheid, het enthousiasme en de zorg van het verplegend personeel en dokters van AZ ALMA en UZ Gent zullen me altijd bijblijven.
Ik had me na die hectische periode reeds voorgenomen ooit iets te doen voor ouders en kinderen ook een abonnement kregen (ware het niet van geboorte af aan)

Dit was dus blijkbaar het moment…

Ik kreeg van Sofie, van De Kleine held, de patroontjes doorgestuurd en ik begon met volle moed aan een pakje.

Het is een prachtig project geworden… maar ook schokkend, dat het zo ieniemienie is.

Een maatje 40 werd geknipt – genaaid. En het is sooooo sweet.

Ik ben heel blij dat ik dit kan doen. Fier ook, dat ik iets kan bijdragen en dit klein mannetje niet alleen met een te grote pamper in een couveuse dient te liggen.

Ik gebruikte gouden knopjes – net omdat dit mannetje meer dan goud verdient om te schitteren.

Van de restjes maakte ik ook nog een mooi wikkeldekentje. Waarin hij in de zachte stof kan liggen.

Dit is zo bevredigend. Ik ben er zeker van! Voor al die kleine helden zet ik me voortaan in. Dit verdienen ze meer dan ooit en het is een prachtig handgebaar naar de ouders die nu in een rollercoaster zitten.

Deze kleine ukkepukjes zijn in mijn echte helden… De vzw heeft zijn naam dan ook helemaal niet slecht gekozen.

Dit pakketje is ondertussen richting deze held!

Willen jullie ook dergelijk initiatief steunen?  Of weten jullie iemand die jullie blij kunnen maken?  Klik dan zeker op het logo van de kleine held hiernaast. Of klik op de naam in dit artikel.

Fijne Woensdag,

maam-musketier-naam

Christmas is coming!

Het is weer die tijd van het jaar… kerst en nieuw…

Steeds kijken de kinderen uit naar een prachtige boom. Het versieren ervan, het decoreren van het huis, de haard die aan gaat… de voorafgaande activiteiten zorgen altijd voor wat rust.

De vakantieperiode zelf vind ik dan weer een van de minst rustgevende.

Toen deze week de sneeuw uit de lucht viel, bleek ik plots “werkloos wegens slecht weer”. Want als in de bouw het bedrijf stilvalt kan je wel even samen op de bureau werken maar niet de hele tijd.

Ik kon dan ook s middags even genieten van wat me-time. Tijd om drie Billies van zonen09 te maken. En wat voor een plaatjes. Stof leende zich perfect en ieder wou zijn exemplaar zo snel mogelijk. Ik heb in het verleden al wat Billies gemaakt en iedere keer weer, met een nieuw stofje zijn ze zooooo leuk. Dit blijft echt een topper van naaipatronen. (ik kan al bijna niet wachten, tot ik het gepaste stofje gevonden heb voor de Rocco van zonen 09 – dat net deze week uitkwam)

Drie verschillende Billies: de ronde hals – de V-hals en de raglan.

 

Voor strijken was geen tijd meer – want ze wilden ze onmiddellijk aan 😉

De raglan vind ik eigenlijk de mooiste geworden… Ik had er wat schrik voor, want met een zoon die eigenlijk al breedgeschouderd is door het vele zwemmen, dacht ik dat ze te breed zou overkomen.  Maar niets van dat vermoeden leek te kloppen.

En vandaag, wilden ze wonderwel allemaal op de foto. En dan wel nog samen 😉  (Jawel, soms lukt het wonderbaarlijk :))

En voor het eerst hadden ze er zo veel zin in, dat ze niet van ophouden wisten.

Ze bleven kletsen, lachen, moppen uithalen… het bleek echte broederschap.

Want samen op de foto en grappen uithalen met de mama dat bleek de band nog te versterken.

Mijn drie musketiers … wat ben ik dol op ze.

De foto’s bleken zo geslaagd dat ik er zelfs het kerstkaartje van kon maken.

Een hartverwarmende avond met broederliefde in overvloed… je kan maar dromen dat 2018 zo fantastisch warm verloopt als dat ik nu het gevoel had.

 

Fijne avond,

img_2956

Maak zelf eens een kledinghoes…

Een paar weken geleden kreeg ik de vraag of ik een gepersonaliseerde kledinghoes wou maken.

Tuurlijk! Geheel enthousiast antwoordde ik… zij het dat ik die nog nooit maakte, maar ik dacht… dat wordt een kolfje naar mijn hand…

Dacht ik, wel te verstaan… want het bleek een ellenlange zoektocht te worden naar de gepaste stof.

Blijkbaar was dat allemaal niet zo makkelijk… ik vond nergens een stof die degelijk van kwaliteit was, maar toch geen stukken van mensen koste…

Uiteindelijk gaf ik eerst mijn zoektocht op en kocht ik een gekleurde kledinghoes die ik dan kon pimpen…

Dacht ik… want toen bleken de hoes en het strijkijzer geen beste maatjes… integendeel…

Opnieuw zoeken dan maar… en als bij donderslag op een heldere hemel, vond ik ze nog wel ook.  Een site die een klinkende naam heeft, doch geheel onbekend voor mij had  gecoate katoen in de gewenste kleur! Perfect!  Ik bestelde bij Les tissus du chien vert en een weekje later kreeg ik het pakket binnen (iets minder qua levertijd dus, maar wel de moeite waard om eens te bekijken)

Het ineenzetten van een kledinghoes bleek gelukkig inderdaad niet zo heel erg moeilijk en in een avond logisch nadenken, meten en exact knippen, zat de kledinghoes ineen.

Het personaliseren kon eindelijk beginnen…  Voor mij toch wel een stapje verder in het leren werken met mijn scan’n Cut.
Eerst haalde ik wat uit de Brother Canvas en sjablonen lukten aardig van het net naar de scan’n cut.  Geen vuiltje aan de lucht.

Tot ik het logo van de gymclub wou toevoegen… Een zwart embleem dat in 1 stuk vervaardigt is, maar zo niet handig en duidelijk op flexfolie.  Ik wou het dus in twee kleuren op de hoes.  Maar hoe?  Gelukkig is er You Tube op zo’n moment die je op weg helpt en leert werken met Inkscape.

Na wat geprobeer van puntjes wegdoen en dupliceren, kwam ik uiteindelijk bij de perfecte splitsing van het logo.

En jawel, na een paar nachten nadenken hoe het moest, een paar grijze haren extra is dit ze geworden 🙂 en jawel ik vind ze prachtig…

Wat een simpele vraag was van een fantastisch meisje, werd voor mij ook een leerproces… en weet je wat? Ik vond het leuk… Dit vraagt om meer…

img_2956

Wat als je… een fantastisch handmade cadeau kan afgeven?

Als er iemand in onze omgeving iets te vieren heeft, dan ga ik er meestal prak op om iets special handmade te maken.

Dit was dit weekend ook het geval. Nu ja … bijna…

De eerste die jarig was – was papa musketier. I know – de persoon bij uitstek … maar in t geniep iets naaien voor hem is nogal moeilijk (lees praktisch onhaalbaar, aangezien hij meestal in de buurt is als ik naai).

Toch bleek dit in de verwachting te zitten, want bij het openen van de cadeautjes hoort altijd het “raad-spel” (handig toch voor toekomstige cadeautjes 😉 ) en eentje ervan was ” stof voor mama om iets leuks te naaien voor mij…”

Dat ik daar nu niet aan gedacht had 🤣🤣🤣. Die onthou ik zeker en ipv gepland zal het dan es een verrassingscadeau zijn 🙂

Twee dagen later was het dan de beurt aan een heel lieve vriendin van me.

Na wat zoeken vond ik net dat stofje met dat tikkeltje meer.

En volgens goede gewoonte stuurde ik ook sneekpeaks :))

Het leuke is dan dat ze er meestal niet kunnen uitmaken wat het wordt…

Maar is het geen plaatje…

Het werd de Rozy van serial bagmakers. Voor mij nog steeds een topper van formaat.

Ik maakte er al enkele (deze, deze en deze) en ook die vielen in de smaak. Iedere keer zijn ze net dat beetje anders

Als binnenkant is ze prachtig …

Want eerlijk dit vind ik meestal nog het moeilijkste deel… het matchen van de kleuren.

Ik maakte er ook een leuk knijpportemonneetje bij. Deze maakte ik ook al eerder.

Helemaal klaar om op stap te gaan 🙂

Op naar de volgende

maam-musketier-naam

Colsjaal voor kinderen

Koning winter komt er aan!

Een stevige wind waait door de bomen, en vooral op trainingen begin je dag gewaar te worden.

Deze colsjaals zijn gemaakt van fleece aan de binnenkant en tricot aan de buitenkant en verwarmen de hals bij hevige wind.

Het leuke is dat je er zo mee kan variëren.

Want van klein naar groot kregen ze allemaal hun sjaal gisteren.

De kleinste uiteraard met olifanten

De middelste musketier met stoere koptelefoontjes

En de oudste musketier is zijn liefde voor water en onderzeeërs ook nog niet kwijt

Allemaal geslaagd 🙂 en blij dat ze die sjaal eens niet aan de kapstok laten hangen.

Ook zin in zo’n leuke colsjaal?

Stuur gerust een berichtje 🙂

img_2956

Mama ooievaar

Soms roept de haaknaald me… En kijkt ze boos in de richting naar de naaimachine, maar he, ik ben het niet verleerd, en nee ik doe het af en toe per week nog .  Ik probeer de balans te vinden tussen haken en naaien.  Twee superleuke hobby’s waarvan de een het ander niet uitsluit.

We hebben een nieuw huisdier, joelden de kinderen deze morgen toen ze opstonden.  Nu ja een huisdier is veel gezegd 🙂

Maar een dier dat is het zeker 🙂

Toen ik laatst op de handwerkbeurs bij de stand van Cute Dutch deze leukerd zag, vond ik het, het ideale moment om de haaknaald nog eens uit te halen.  Cute Dutch is een firma die ik een tijdje geleden leerde kennen en vooral baby-haakspulletjes verkoopt.  Ze zijn een voor een de moeite waard 🙂

Want zeg nu zelf, met zijn zachte huid uit Softy garen is deze leukerd, te mooi om te laten liggen.

img_4693

De ooievaar is toch wel 60 cm groot en blijft trots zitten.  Hij rijkt zijn nek uit naar alles wat passeert en lijkt het hier behoorlijk naar zijn zin te hebben. De bungelende benen gaan elke gewenste richting uit 😉

Het patroon op zich dat je ook bij Cute Dutch kunt kopen, alsook het pakket in zijn totaliteit, is duidelijk leesbaar.  Het enige waar je goed op dient te letten is tellen… En ook de naald juist steken, want al is de softy-garen fantastisch zacht en soepel, soms zie je gewoon de steken niet zo goed meer.

Maar al doende leert men. De vleugels naaide ik achteraan ook wat toe, zodat ze mooi stevig vastzitten.

img_4697

 

Zou hij ooit naar verre oorden durven vliegen?  Dat is nog maar de vraag, maar voorlopig genieten de kinderen van zijn aanwezigheid.

 

Fijne start van de week en op naar een volgend project 🙂

maam-musketier-naam

 

Lezen is leuk! – en nu nog leuker…

Dit schooljaar was een bijzonder moment…  Geen kleuters meer…

Nee, lezen, schrijven, rekenen,… het kwam er allemaal aan in het eerste leerjaar voor de kleinste musketier.

En dan komt dat moment… zo tegen begin november, waarop je hem, samen met de broers meeneemt naar de boekenbeurs en waar je merkt dat hij een ‘boekenverslinder’ lijkt te worden.

In een hoekje met een boekje… Zo lijkt hij vaak te genieten van zijn vrije momenten.

Totaal blij natuurlijk, dat hij zo gemotiveerd is!

Toen ik vorige week vrijdag de handwerkbeurs deed met een vriendin, kocht ik een zwaaiarm-drukpers.  Niet te groot, maar perfect voor mijn drukken met flex- en flockfolie te verbeteren.

Nu kwam die gisteren thuis geleverd, dus vanmiddag, wou ik hem testen met een klein projectje (want he het moet niet altijd groots zijn 🙂 )

En weet je wat er uit de pers kwam?  Jawel … een leuke boekenlegger voor deze leesgierige jongen.

 

img_4670

Ik gebruik te hiervoor ook een lintje, zodat deze, als hij in het boek zit, opvalt.  De flexfolie onder de pers is perfect vast aan de stof (perfecto!!! echt waar, in 1 keer… Het is een voltreffer!)img_4669

En met een knipoog-quote op zijn kaart kan hij al zwaaiend tonen aan de broers en ons, dat hij leest, dus niet gestoord wil worden 😉

De achterkant van de boekenlegger zijn olifantjes … want hoe kan het ook anders voor deze olifanten-lover 🙂

img_4671

Met zijn boekenlegger kan hij nu ook de zinnetjes mooi volgen…

Handig toch?

Hij is ondertussen weer verdiept in zijn leesspel… En ik geniet, dat hij zo mooi kan wegdromen in een boek… Zo maar, weg van alles, in zijn eigen wereld, genietend van iedere letter en elk woord.

Fijne Woensdag,

img_2956

 

LEGO-addicted

Als er iets is waar de jongens heel veel mee spelen dan is het naast Kapla wel LEGO.

LEGO is hier All-around-the-place, en de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik daar niet om treur. Nee, integendeel en wij bouwen hier soms wel es lustig mee 😉

Toen ik een LEGO-stofje kon scoren op stoffenspektakel, kon mijn geluk en dat van de jongens dan ook niet op.

Voor de kleinste maakte ik deze Theo.

Zeg nu zelf – wie zou daar niet graag inkruipen 🙂

Deze keer maakte ik het met gesloten mouwboord. En het bevalt me heel erg.

Ik ben er zeker van dat hij er uren plezier in zal hebben.

Met al die felle kleurtjes maakt hij waarschijnlijk iedere dag goed 😉

Ik kan al niet wachten tot hij het een dezer aandoet 😉

Op naar een volgend projectje! En wat dat zal zijn?  Dat kan je misschien al raden na eerst deze te hebben gezien en nu deze leukerd… Want jawel, ook de oudste vraagt om een nieuw hemd.  Gelukkig weet ik daar wel raad mee en heb ik nog net geen te kort aan stof 🙂

Fijne start van de week,

img_2956