Watermelon – Crochet

Ook al lijkt het de laatste tijd hier nogal stil te zijn.  Achter de schermen was ik toch een bezige bij.

Vooral op haakgebied ging ik er stevig voor.  Maar uiteraard is dat vaak trager dan naaien, en soms mag er ook iets nog niet getoond worden.

Zo ook dit pakketje die besteld werd 🙂  Een mega – leuke opdracht! Ja ik zeg het zelf.  Als geboortecadeautje wou iemand in thema een geschenkje afgeven, want de mama van de pasgeboren had het thema ‘watermeloen’ gekozen.  Hier kan je zoooo veelzijdig mee zijn 🙂 zoek maar eens op:  watermelon crochet

Ik begon met het knuffeldoekje… Het patroon is de Lovey doll van Tikva Patterns. Het is  een Engels patroon, maar door het prachtig uitschrijven van dit patroon, een zaligheid om te maken.  Enkel de rand van het kleedje maakte ik anders, iets frivoler.

Daarna maakte ik een watermeloen-slabbetje.  De tutorial vind je hier. Ook in het Engels, maar zeer duidelijk beschreven.

Ik vind het zo een dotje en zie me het meisje al aanhebben, je zou bijna niet durven morsen 🙂

En als laatste haakte ik een paar bijhorende slofjes.  Hiervoor haalde ik mijn inspiratie uit het boek ‘leuke en gekke babybooties haken”.

Dit was echt een toppertje van een opdracht.  Bijna was ik zo verliefd op het pakketje dat ik moeite had om afscheid te nemen 🙂

Voor deze opdracht, maakte ik ook nog een gepersonaliseerd t-shirtje als cadeautje voor een babyborrel.

En ondertussen ben ik ook nog bezig met de Sophie’s Dream van Look at what I made 🙂 Een hele boterham, en die gaat niet zo snel natuurlijk 🙂

De zon heeft zich ondertussen weer van haar mooiste kant laten zien en ondertussen begint het weer te kriebelen om achter de naaimachine te kruipen.

Maar ook de Sophies dream geeft me nog heel wat werk 😉

Redenen genoeg om te blijven volgen, zou ik zo zeggen 😉

Fijne werkdag,

img_2956

 

Ubuntu Scheepjes – finished

Na een maar weekjes allerlei andere dingetjes te tonen die op de geschenkenbeurs te vinden waren is het nu wel eens tijd om mijn Ubuntu te tonen. Het patroon van Look at what I made was gewoonweg een praaltje.

En dat is het resultaat ook!

Ik maakte de large versie en die past helemaal op een tweepersoonsbed.

Het geeft een mooi en fleurig effect op de slaapkamer 😉

Al moet er wel precies voor gevochten worden, want de oudste musketier is er ook fan van.

Ook het eerste extraatje is klaar. Een armbandje met petieterige kraaltjes – but I did it 😉

Eigenlijk iets wat ik al heel lang eens wou doen.

En wat was ik blij toen ik deze als extraatje vond in het pakket. Maar wat een werk! Leuk om te doen dat wel, maar wat een gepriegel. Echt verslavend zou ik het nu niet durven noemen, maar wel leuk 😉 de tweede week van de extras is voor volgende keer. Het moet echter volledig klaar zijn want anders zit je nog meer te prutsen. Maar deze zal met trots gedragen worden.

Fijne zondag,

Another bag

Na mijn eerste tas in bobbiny garen kwam er deze week ook een tweede uit de naald.

De easy bag van haak maar aan bij sas

En ja hoor de naam zegt het zelf een het patroon is… jawel … easy. En toch … eenvoud siert

Deze handtas is de perfecte schoudertas. Niet te zwaar – niet te licht en perfect om veel in kwijt te kunnen

Met zijn sierlijke bovenrand is hij net dat iets specialer.

Een toptasje zou ik zo zeggen 😉

Fijne vrijdag

Ma’am Musketier

Kiesfee en -piraat

Die eerste melktand die los zit.

Die eerste keer dat die er effectief uitvalt.

Het blijft toch altijd een beetje een vreemd gevoel. Enerzijds zijn de (b)engeltjes er trots op, maar soms vinden ze het ook een beetje beangstigend.

En dan… dan heb je zoiets als… de tandenfee die de tandjes komt ophalen. Maar O wee, als Mama dan vergeet de tand van onder het kussen te halen. En O ja, bij mijn eerste musketier was ik zelf zo onder de indruk dat ik het zeker niet wou vergeten. Maar ik geef toe… bij de laatste musketier was ik precies vermoeider s avonds en vergat ik het wel eens. Foei mama…

Maar nu zag ik deze fantastische 2.

De kiesfee en kiespiraat zijn 2 hulpvriendjes die aan het nachtkastje kunnen staan. Beide groot uitgevallen kiezen hebben aan de achterkant een zakje, waar je de uitgevallen tandjes kan instoppen.

En er is plaats genoeg 😉

Als deze op het nachtkastje staat zal ik ze zeker niet meer vergeten 😉 en ook niet meer bang moeten zijn dat ik mijn bengels wakker maak als ik met mijn hand onder het kussen lig te woelen, zoekende naar die mini-tand 😉

Heb je trouwens ook het mandje gezien waarin de kiesfee en -piraat liggen te wachten op hun eigenaar? Ook deze is handmade.

Je kan ze ook bewonderen op de Fairtrade-markt. Benieuwd wat er nog meegaat op 9 december? Stay tuned!

Fijne start van de week.

Ma’am Musketier

Tas gehaakt met macramé

Wie zegt dat haken geen noest werk is, heeft ongelijk.

Een echte workout is het werken bobbiny garen en haaknaald 10.

Maar wat een dotje is het geworden… of moet in zeggen dot. Want deze boodschappenmand is er eentje van formaat 😊.

Ik scoorde het garen op de KreaDoe-beurs op de stand van Haak maar aan bij Sas en na wat stevig doorhaken is ze helemaal klaar.

Ik moet wel toegeven dat het macramé-gedeelte me lonkte om verder te haken. Want jeetje wat is dat laatste ook verslavend 😂😂😂.

Het stukje vooraan is echt een meerwaarde voor deze tas en maakt ze net dat tikkeltje specialer

En met de pluim die ik maakte met garen van Hearts XXL vooraan is ze klaar om uit te gaan 😊.

Op naar de volgende…

img_2956

Kersthangers haken of niet?

Toen ik vorige week naar de KreaDoe-beurs in Utrecht ging, heb ik speciaal macramé-touw meegebracht om kersthangers te maken.

Perfect om als cadeau te geven of zelf stylish in je woonkamer te hangen.

Uiteindelijk haakte ik er eerst een aantal.  Deze zijn van Durable-garen.  Een linkje naar de site van Durable en naar het pakketje vind je hier

Ze gaan van klein naar groot.

Het is niet echt makkelijk om met dit garen te werken, maar het loont de moeite.

Vooral het rond de ring haken is niet altijd even evident.

Na de gehaakte versie wou ik toch zeker ook eens de macramé-versie proberen. En zo geschiedde. Het geeft me een flashback in mijn kindertijd want jee wat deed ik dat toen graag.

De pakketten zijn te verkrijgen in verschillende kleuren en vind je hier. Op de KreaDoe – beurs leek Macramé echt te boomen, want er waren wel een aantal shops die deze aanboden. Ik nam er nog een aantal mee 🙂

Ondertussen zit ik al aan mijn tweede… perfecte … tussendoorprojectje.

Benieuwd hoe die er finaal zal uitzien? Ik wel! Want nu ziet het er een beetje een boeltje uit met al die draden.

Benieuwd hoe ze er in het echt uitzien? Pin dan zeker 9 december vast in je agenda, want dan neem ik ze mee naar de kerstbeurs van de wereldwinkel in Oosteeklo.

Voor diegenen die zich afvragen hoe het ondertussen met de Ubuntu gaat… Goed hoor 🙂 ben volop bezig… Ik kwam echter na mijn vorige blog over de Ubuntu en de volledige volgende week erna te hebben gehaakt, achter dat er een ruitje verkeerd zat… 6 bollen wol terug uitgehaald, maar he… we zijn back on track, want ze is ondertussen weer bijna op schema… word vervolgd in 1 van de volgende posts.

img_2956

When the poppies blow

In Flanders fields the poppies blow

Between the crosses, row on row,

That mark our place; and in the sky

The larks, still bravely singing, fly

Scarce heard amid the guns below.

We are the Dead. Short days ago

We lived, felt dawn, saw sunset glow,

Loved, and were loved, and now we lie

In Flanders fields.

Take up our quarrel with the foe:

To you from failing hands we throw

The torch; be yours to hold it high.

If ye break faith with us who die

We shall not sleep, though poppies grow

In Flanders fields.

(Major John McCrae – 1915 Boezinge)

Vandaag exact 100 jaar geleden werd er in een trein in Frankrijk een verdrag van wapenstilstand ondertekend.

Ik weet niet hoe het komt, maar sinds mensenheugenis ben ik reeds enorm gefascineerd door de oorlogen.  De eerste en tweede.  Het is een blijven aangrijpende gebeurtenissen, die me niet koud laten.

Toen ik een eind geleden het boekje van Zabbez kocht, genaamd “bloemenpoppen haken” mocht deze Poppy er zeker niet aan ontbreken.  Deze Klaproos, lag al een tijdje klaar, maar ik zocht nog het perfecte moment om ze met jullie te delen, en dat is wel…vandaag.  De dag waarop alles herdacht wordt.

Om net tegen te gaan dat het nogmaals zou gebeuren.  En toch… gebeurt het nog overal ter wereld… Niet hier, maar in een ander continent, niet dichtbij maar eerder wat verder.  Nog steeds denk ik… hebben we dan helemaal niets geleerd uit het verleden?

Net daarom is het zo belangrijk om deze dag en alle andere dagen te herinneren en te hopen dat er toch enkelen zijn die geleerd hebben dat vechten niet de oplossing is, dat het oorlogvoeren niet hetgeen is wat problemen oplost.  Ook niet met de meest hardnekkige tegenstand.

Vooral ook naar de volgende generatie, waar mijn eigen kinderen, mijn musketiers bij zitten, hoop ik maar 1 ding… We proberen ze bewust te maken van hetgeen in het verleden en vandaag gebeurd en hopen dat zij wat meepikken en meedragen om de toekomst iets rooskleuriger te maken.  Een wereld zonder oorlogen en spanning.  Of is dat te euforisch en optimistisch?  Misschien…

En toch als ik mijn drie musketiers hier reeds bewust van kan maken, en jij die van jullie, dan misschien… zijn we toch reeds een kleine stap vooruit… niet?

Elk individu die we hiervan kunnen overtuigen (bewust maken), is toch reeds een stap vooruit, denk ik dan…

Laat ons hopen…

… dat dit nooit vergeten wordt…

Om bij stil te staan… circo Maximo (waar mijn broer deel van is) maakte ook deze ode. Beslist de moeite om naar te luisteren en kijken! https://youtu.be/d-YPjQRkskI

maam-musketier-naam

Ubuntu – scheepjes CAL – week 7

Deze week was het aan elkaar haken en de eerste zetten van de rand aan de beurt in de Ubuntu.

Niet zo moeilijk. Vooral door de grootte van het pallet eerder soms een onhandig werkje. Maar nu ze helemaal ineen zit is ze nog mooier dan aan elkaar gelegd.

Tot groot jolijt van de kinderen en manlief hier, want plots zijn ze allemaal kandidaat om er onder te gaan liggen 😂.

Gelukkig kon ik ze nog met andere dekens sussen, want mijn hoofddraad hangt er nog aan – klaar voor week 8 (die vandaag uitkomt)

Het kleurenpalet is zo mooi – lekker herfstig en perfect voor regendagen en koude dagen als gisteren te trotseren. Met een lekkere thee onder mijn deken verder haken. Meer moet dat niet zijn.

Het brengt rust in mijn hoofd en doet stressvolle momenten wegebben. Precies gepast.

Ondertussen kon ik ook wat andere dingetjes opstarten/afwerken en wat dat is – lees je in een van de volgende Posts.

Fijne woensdag,

Ma’am Musketier

Ubuntu – scheepjes CAL – week 6

Helemaal back on track noemen ze dat dan.

Op deze heerlijke zonnige zondag kon ik week 6 afwerken.

Precies allemaal indianentooien, niet?

De rand die er nu bij kwam haakte zo lekker weg en maakt er precies allemaal perfecte kroontjes van.

Of waaiertjes zoals je ziet 😉

Ik ben al benieuwd wat volgende week geeft, want we zitten in het midden van de CAL en mijn door begint zich aardig te vullen met al dat kleurrijks

Ik kon het toch niet laten om eens een totaalplaatje te trekken.

Want alle kleine stukjes maken best 1 groot geheel.

Allemaal samen zijn ze 1. En wat is het prachtig!

Fijn weekend allemaal,

Geniet van de zon,

En ik? Ik doe lustig verder, maar eerst mijn musketiers van de scouts halen en schrobben :)))

Ma’am Musketier.

Ubuntu – CAL scheepjes – week 5

Het is iets later dan verwacht, maar er waren dan ook een paar zwaardere weken waardoor haken wat meer op de achtergrond verdween.

Maar beter te laat dan niet, prioriteiten leren stellen en back on track te zijn.

Het begin van week 5 deed me denken aan fierheid – fierheid in het zijn. De eerste toeren leken net het uitstrekken van pauwenveren te zijn.

Erna kwamen weer de gebruikelijke rust-lijnen in de basiskleur.

Hoe meer garen erin gaan – des te meer ik van deze deken begin te houden.

Ondertussen is al eentje gezegend met de aanvulling met week 6. En ook de andere krijgen vorm. Gelukkig is week zes heel doenbaar en wat minder werk. Dus voor woensdag (wanneer week 7 er aan komt) zullen ze vermoedelijk allemaal klaar zijn.

I love them – All off them. De halve ruitjes krijgen met week 6 hun laatste rijen. Benieuwd wat de rest zal zijn. In de helft van deze cal dan, maar bijna meer dan de helft van de wol zit er al door. Hopelijk heb ik genoeg (wie had ooit gedacht dat ik dat ooit zou schrijven)

Geniet nog van de laatste zonnestralen! En prettig weekend!

Ma’am Musketier