When the poppies blow

In Flanders fields the poppies blow

Between the crosses, row on row,

That mark our place; and in the sky

The larks, still bravely singing, fly

Scarce heard amid the guns below.

We are the Dead. Short days ago

We lived, felt dawn, saw sunset glow,

Loved, and were loved, and now we lie

In Flanders fields.

Take up our quarrel with the foe:

To you from failing hands we throw

The torch; be yours to hold it high.

If ye break faith with us who die

We shall not sleep, though poppies grow

In Flanders fields.

(Major John McCrae – 1915 Boezinge)

Vandaag exact 100 jaar geleden werd er in een trein in Frankrijk een verdrag van wapenstilstand ondertekend.

Ik weet niet hoe het komt, maar sinds mensenheugenis ben ik reeds enorm gefascineerd door de oorlogen.  De eerste en tweede.  Het is een blijven aangrijpende gebeurtenissen, die me niet koud laten.

Toen ik een eind geleden het boekje van Zabbez kocht, genaamd “bloemenpoppen haken” mocht deze Poppy er zeker niet aan ontbreken.  Deze Klaproos, lag al een tijdje klaar, maar ik zocht nog het perfecte moment om ze met jullie te delen, en dat is wel…vandaag.  De dag waarop alles herdacht wordt.

Om net tegen te gaan dat het nogmaals zou gebeuren.  En toch… gebeurt het nog overal ter wereld… Niet hier, maar in een ander continent, niet dichtbij maar eerder wat verder.  Nog steeds denk ik… hebben we dan helemaal niets geleerd uit het verleden?

Net daarom is het zo belangrijk om deze dag en alle andere dagen te herinneren en te hopen dat er toch enkelen zijn die geleerd hebben dat vechten niet de oplossing is, dat het oorlogvoeren niet hetgeen is wat problemen oplost.  Ook niet met de meest hardnekkige tegenstand.

Vooral ook naar de volgende generatie, waar mijn eigen kinderen, mijn musketiers bij zitten, hoop ik maar 1 ding… We proberen ze bewust te maken van hetgeen in het verleden en vandaag gebeurd en hopen dat zij wat meepikken en meedragen om de toekomst iets rooskleuriger te maken.  Een wereld zonder oorlogen en spanning.  Of is dat te euforisch en optimistisch?  Misschien…

En toch als ik mijn drie musketiers hier reeds bewust van kan maken, en jij die van jullie, dan misschien… zijn we toch reeds een kleine stap vooruit… niet?

Elk individu die we hiervan kunnen overtuigen (bewust maken), is toch reeds een stap vooruit, denk ik dan…

Laat ons hopen…

… dat dit nooit vergeten wordt…

Om bij stil te staan… circo Maximo (waar mijn broer deel van is) maakte ook deze ode. Beslist de moeite om naar te luisteren en kijken! https://youtu.be/d-YPjQRkskI

maam-musketier-naam

Elmer – olifant sleutelhanger

Als de vraag je gesteld wordt om iets te haken om te geven als cadeau, dan ben ik daar altijd zeer enthousiast over.

Deze keer kreeg ik de vraag om een sleutelhanger te maken van een olifantje, in diverse kleurtjes.  Een superleuk tussendoor-projectjes noem ik het zelf.  Diegene voor wie het bedoeld is, is zot van de boekjes van Elmer.  Blokjes haken in zo’n klein projectje, zou nogal omslachtig geweest zijn, maar streepjes kon zeker 🙂

Eerst alle stukjes apart gehaakt, de draadjes wegwerken, de oogjes erop en ineen zetten 😉 (snel toch – als je het zo leest :)) )

Gisteren gemaakt, vandaag afgegeven 🙂 Een superleuke gift voor een speciale dame.  Want toen ik het verhaal achter het cadeautje hoorde, was ik nog meer gecharmeerd.

Ook een leuk cadeautje in gedachten?  Shoot zou ik zo zeggen, en dan kijk ik wat ik kan doen.

Ondertussen kan ik ook verklappen dat ik 9 december op een ‘winter’markt zal staan in Oosteeklo.  Hiervoor zijn ook al heel wat dingetjes gefabriceerd – in de maak  en in gedachten. Benieuwd?  Hou de blog dan zeker in de gaten, en save that date!

Fijne werkdag,

img_2956

 

 

 

 

Ubuntu – scheepjes CAL – week 7

Deze week was het aan elkaar haken en de eerste zetten van de rand aan de beurt in de Ubuntu.

Niet zo moeilijk. Vooral door de grootte van het pallet eerder soms een onhandig werkje. Maar nu ze helemaal ineen zit is ze nog mooier dan aan elkaar gelegd.

Tot groot jolijt van de kinderen en manlief hier, want plots zijn ze allemaal kandidaat om er onder te gaan liggen 😂.

Gelukkig kon ik ze nog met andere dekens sussen, want mijn hoofddraad hangt er nog aan – klaar voor week 8 (die vandaag uitkomt)

Het kleurenpalet is zo mooi – lekker herfstig en perfect voor regendagen en koude dagen als gisteren te trotseren. Met een lekkere thee onder mijn deken verder haken. Meer moet dat niet zijn.

Het brengt rust in mijn hoofd en doet stressvolle momenten wegebben. Precies gepast.

Ondertussen kon ik ook wat andere dingetjes opstarten/afwerken en wat dat is – lees je in een van de volgende Posts.

Fijne woensdag,

Ma’am Musketier

Ubuntu – scheepjes CAL – week 6

Helemaal back on track noemen ze dat dan.

Op deze heerlijke zonnige zondag kon ik week 6 afwerken.

Precies allemaal indianentooien, niet?

De rand die er nu bij kwam haakte zo lekker weg en maakt er precies allemaal perfecte kroontjes van.

Of waaiertjes zoals je ziet 😉

Ik ben al benieuwd wat volgende week geeft, want we zitten in het midden van de CAL en mijn door begint zich aardig te vullen met al dat kleurrijks

Ik kon het toch niet laten om eens een totaalplaatje te trekken.

Want alle kleine stukjes maken best 1 groot geheel.

Allemaal samen zijn ze 1. En wat is het prachtig!

Fijn weekend allemaal,

Geniet van de zon,

En ik? Ik doe lustig verder, maar eerst mijn musketiers van de scouts halen en schrobben :)))

Ma’am Musketier.

Ubuntu – CAL scheepjes – week 5

Het is iets later dan verwacht, maar er waren dan ook een paar zwaardere weken waardoor haken wat meer op de achtergrond verdween.

Maar beter te laat dan niet, prioriteiten leren stellen en back on track te zijn.

Het begin van week 5 deed me denken aan fierheid – fierheid in het zijn. De eerste toeren leken net het uitstrekken van pauwenveren te zijn.

Erna kwamen weer de gebruikelijke rust-lijnen in de basiskleur.

Hoe meer garen erin gaan – des te meer ik van deze deken begin te houden.

Ondertussen is al eentje gezegend met de aanvulling met week 6. En ook de andere krijgen vorm. Gelukkig is week zes heel doenbaar en wat minder werk. Dus voor woensdag (wanneer week 7 er aan komt) zullen ze vermoedelijk allemaal klaar zijn.

I love them – All off them. De halve ruitjes krijgen met week 6 hun laatste rijen. Benieuwd wat de rest zal zijn. In de helft van deze cal dan, maar bijna meer dan de helft van de wol zit er al door. Hopelijk heb ik genoeg (wie had ooit gedacht dat ik dat ooit zou schrijven)

Geniet nog van de laatste zonnestralen! En prettig weekend!

Ma’am Musketier

Ubuntu – CAL Scheepjes – Week 4

Deze week zijn we ruim op schema betreffende de CAL van Scheepjes.

Na de andere weken de ruiten te hebben afgewerkt (week 1 2 en 3) is het nu de beurt aan de halve ruiten.

Het was veel meer nadenkwerk dan de vorige.  Vooral dan door de verschillende kleuren in 1 halve te gebruiken.  En ook de steken zorgden soms voor wat verwarring, maar we zijn er.

Een echte aanrader zijn de filmpjes speciaal aan de Ubuntu verbonden, met de gehele uitleg per week.  De andere weken had ik die nog niet nodig, maar deze week, was het een enorm hulp, zeker te zijn dat ik juist bezig was. Je vindt de tutorials steeds bij de beschrijving terug op de site van scheepjes (zie link hierboven)

Het kleurenspektakel heeft me een soort van rust. Er zitten nu 5 van de 7 kleuren in het eerste deeltje van de halve ruit verwerkt en ik kan haast niet wachten om te zien wat het vervolg is.

De halve ruit-stukjes poppen nu wat, maar volgens de ontwerpster is dat volledig normaal.  Dus we zullen zien…

Ondertussen is mijn doos garen al flink geslonken, en we hebben nog 8 weken te gaan, maar het komt goed, ik zie het deken al helemaal voor me.

Ondertussen heb ik even 2 daagjes tijd om me ’s avonds met iets anders bezig te houden, en wellicht zal dat op naaivlak zijn, want dat laatste staat wat op de achtergrond.  Niet bewust,… maar de naaimachine begint nu toch wat te morren dat ik haar te weinig aandacht geef :)))

Fijne start van de week,

maam-musketier-naam

Ubuntu – CAL Scheepjes – week 2

Na de eerste week succesvol te hebben afgewerkt vorige week, was het deze week aan deel 2 van de Ubuntu.

Ondertussen zitten we al 2 bollen en een beetje per ruit verder. Een dertiental bollen dus 😉 en -tig steken verder 😉

Het leek voor sommigen onder de haaksters op de fb-groep geen eenvoudige klus te zijn. Jammer eigenlijk maar het is inderdaad wel zo dat je er je gedachten bij moet houden.

De volhouder wint echter en de uitdaging vind ik nog altijd fantastisch!

De kleuren samen zijn zoooo fantastisch! Ik blijf het een supercombinatie vinden.

Woensdag wordt gestart met deel drie en ik vermoed dat het een aaneenhaken zal worden van alle ruiten. Om het mezelf makkelijk te maken en niet te missen tussen de verschillende kleuren maakte ik mijn eigen kleurensticks.

Zo mis ik straks zeker niet van kleurtje als er verschillende na elkaar moeten gebruikt worden.

Tot woensdag liggen de ruitjes nu opgerold en netjes te wachten op het vervolg – en ik heb er zin in ;))

Tot de volgende,

Benieuwd wat het vervolg is? Blijf dan zeker volgen!

Ma’am Musketier

Mama ooievaar

Soms roept de haaknaald me… En kijkt ze boos in de richting naar de naaimachine, maar he, ik ben het niet verleerd, en nee ik doe het af en toe per week nog .  Ik probeer de balans te vinden tussen haken en naaien.  Twee superleuke hobby’s waarvan de een het ander niet uitsluit.

We hebben een nieuw huisdier, joelden de kinderen deze morgen toen ze opstonden.  Nu ja een huisdier is veel gezegd 🙂

Maar een dier dat is het zeker 🙂

Toen ik laatst op de handwerkbeurs bij de stand van Cute Dutch deze leukerd zag, vond ik het, het ideale moment om de haaknaald nog eens uit te halen.  Cute Dutch is een firma die ik een tijdje geleden leerde kennen en vooral baby-haakspulletjes verkoopt.  Ze zijn een voor een de moeite waard 🙂

Want zeg nu zelf, met zijn zachte huid uit Softy garen is deze leukerd, te mooi om te laten liggen.

img_4693

De ooievaar is toch wel 60 cm groot en blijft trots zitten.  Hij rijkt zijn nek uit naar alles wat passeert en lijkt het hier behoorlijk naar zijn zin te hebben. De bungelende benen gaan elke gewenste richting uit 😉

Het patroon op zich dat je ook bij Cute Dutch kunt kopen, alsook het pakket in zijn totaliteit, is duidelijk leesbaar.  Het enige waar je goed op dient te letten is tellen… En ook de naald juist steken, want al is de softy-garen fantastisch zacht en soepel, soms zie je gewoon de steken niet zo goed meer.

Maar al doende leert men. De vleugels naaide ik achteraan ook wat toe, zodat ze mooi stevig vastzitten.

img_4697

 

Zou hij ooit naar verre oorden durven vliegen?  Dat is nog maar de vraag, maar voorlopig genieten de kinderen van zijn aanwezigheid.

 

Fijne start van de week en op naar een volgend project 🙂

maam-musketier-naam

 

Eskimo – ijsbeer

Van de echtstudio amigurumi dag maakte ik al eerder de Chinese dame en de Mexicaan.

img_3431
Door mijn val ben ik nu pas klaar met de eskimo – ijsbeer… en loop ik wat achter. Gelukkig ben ik niet de enige… op de fb-groep echtstudio amigurumidag is er zelfs al een deelgroepje genaamd #teamslak en eerlijk? Ik vind het niet eens zo erg er deel van te zijn 🙂 alles op zijn tijd…

Niettemin… hier is ie dan… alweer een prachtig patroon van Dendennis. Als zeldzame man in de haakwereld moet deze man zijn mannetje wel staan. Met zijn knotsgekke ontwerpen, is hij echter een van mijn haak-topfavorieten.

Deze ijsbeer-eskimo krijgt dus beslist een mooi plaatsje naast de andere wereldburgers.

Door het net altijd iets anders te doen springt dendennis net iets meer in het oog … het is dan wederom een klaar en duidelijk patroon!

Op naar de volgende… en mijn schade wat te proberen beperken… een Spaanse senorita… ik ben al benieuwd hoe ze eruit zal zien bij mij.

Zonnige groetjes,

maam-musketier-naam

Droomdeken Wolplein

Toen ik een kleine drie weken geleden van de ladder viel, had ik het vooral lastig om alles af te geven – kinderen, huishouden, klusjes – maar ook naaien en haken.

Plat liggen was de enige boodschap en geheel plat probeerde ik te haken, maar dat lukte de eerste week hoegenaamd niet.

Na een week begon het me zo te verleren, dat ik echt iets om handen wou hebben.
Ik haalde mijn zak van wolplein uit met de droomdeken. Het is een 12 weken lange reeks van verschillende steken en op het eind heb je een mooie deken (en ook heel wat bollen minder)

Ik rustte en haakte op alle mogelijke plaatsen al liggend (in de auto op weg naar de reis die we met goedkeuring van de arts toch deden) op mijn terras, op de zetel, bed, …. nog nooit ging een patroon en project zo veel naast me mee.

Uiteindelijk deed ik nog geen twee weken over de 12 weken van wolplein.
(Het gratis patroon vind je trouwens Hier)

Ik weet nu niet precies of de arts de twaalf weken van het haakproject voldoende als rust zal achten, maar 1 ding is zeker – het verplichtte me mee te rusten en ik heb nog nooit zo snel een deken afgehad

En eerlijk ? Op dergelijke manier is haken echt therapie!

img_3844

Zeer blij met het resultaat, maar eerlijk is eerlijk… ik voorlopig geen dekens meer…

Fijne woensdag,
img_2956