Vreemd toeval

Het leek allemaal een beetje vreemd toeval vorige week

Nu ja, de vraag is natuurlijk of toeval bestaat.

In het begin van de week kregen we een geboortekaartje… Het bleek dat dit van een jongetje was, dat te vroeg was geboren en nu slechts 1300 gr weegt.

Ik en mijn man waren redelijk overdonderd.

Hoe ouder je wordt, hoe meer je je bewust wordt, van het feit dat we eigenlijk wel heel erg blij mogen zijn met wat we hebben.

Later die week, zag ik foto’s voorbij komen van vrienden die fotoshoots doen memories4later, en ik merkte de kleedjes van meisjes op… die zoooo cool waren… bleken ze handgemaakt… en de mama was druk bezig met een eigen project dat een paar jaar bestaat zijnde de kleine held.

Het kon geen toeval zijn… ik kende de organisatie al sinds een paar maand en ze sprak me enorm aan, omdat men met handgemaakte naaisels, prematuurtjes hielp/troostte…

Thuis hier, zijn al onze musketiers met behoorlijk (noem meer dan gezond) gewicht geboren, en we hadden bij de geboorte nooit de zorgen die prematuurtjes en hun ouders ervaren.

Bij onze laatste musketier echter, hebben we wel het ziekenhuis via een heel andere kant leren kennen.  De bijhorende vermoeidheid, zorgen het ziekenhuis- abonnement startte van zijn drie maandjes tot 2 jaar.  Nu nog gaan we jaarlijks het UZ binnen, voor een bezoek aan de artsen.  De gedrevenheid, het enthousiasme en de zorg van het verplegend personeel en dokters van AZ ALMA en UZ Gent zullen me altijd bijblijven.
Ik had me na die hectische periode reeds voorgenomen ooit iets te doen voor ouders en kinderen ook een abonnement kregen (ware het niet van geboorte af aan)

Dit was dus blijkbaar het moment…

Ik kreeg van Sofie, van De Kleine held, de patroontjes doorgestuurd en ik begon met volle moed aan een pakje.

Het is een prachtig project geworden… maar ook schokkend, dat het zo ieniemienie is.

Een maatje 40 werd geknipt – genaaid. En het is sooooo sweet.

Ik ben heel blij dat ik dit kan doen. Fier ook, dat ik iets kan bijdragen en dit klein mannetje niet alleen met een te grote pamper in een couveuse dient te liggen.

Ik gebruikte gouden knopjes – net omdat dit mannetje meer dan goud verdient om te schitteren.

Van de restjes maakte ik ook nog een mooi wikkeldekentje. Waarin hij in de zachte stof kan liggen.

Dit is zo bevredigend. Ik ben er zeker van! Voor al die kleine helden zet ik me voortaan in. Dit verdienen ze meer dan ooit en het is een prachtig handgebaar naar de ouders die nu in een rollercoaster zitten.

Deze kleine ukkepukjes zijn in mijn echte helden… De vzw heeft zijn naam dan ook helemaal niet slecht gekozen.

Dit pakketje is ondertussen richting deze held!

Willen jullie ook dergelijk initiatief steunen?  Of weten jullie iemand die jullie blij kunnen maken?  Klik dan zeker op het logo van de kleine held hiernaast. Of klik op de naam in dit artikel.

Fijne Woensdag,

maam-musketier-naam

Een gedachte over “Vreemd toeval

  1. Pingback: Kleine Helden – Ma'am Musketier

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s