Waterlelie Winnie

Na zonnebloem Sam is er nu ook waterlelie Winnie geboren.

Sam is zo in de wolken met een vriendinnetje er bij! Nu staat hij niet meer alleen 😉

Voor een foto-shoot vond ze het echter te fris…en te winderig … (een dametje die weet wat ze wil) dan maar binnen 😉

Ze vond onmiddellijk haar gade in een vol bloemenspektakel. Had zelfs al favorietjes uitgekozen…

Deze waterlelie is een mooie 2de aanwinst voor een zabbez-collectie.

Ik vind de samenstelling van de mutsjes prachtig!

Het zijn net die hoedjes die het helemaal af maken.

De eerlijkheid gebied me om te zeggen dat er nog eentje bijna klaar is 😉

En er daarnaast nog eentje op de naald zit.

Ik denk dat het een verslaving wordt…het is echter een perfecte manier om mijn restjes kwijt te geraken op een leuke manier en mijn haaknaald neemt nu eenmaal minder plaats in beslag dan mijn naaimachine als ik naar de hobby’s van de kinderen taxi en ik nog even moet wachten 😂😂😂.

Fijne avond!

Ma’am Musketier

Ubuntu – CAL Scheepjes – Week 1

Vorige week woensdag startte er een nieuwe Cal van Scheepjes, de Ubuntu.

Toen ik het eindresultaat zag, was ik onmiddellijk verkocht door de kleuren van scheepjes.  Ik koos ervoor om de large versie te maken, maar je kan hem ook in small en medium maken.

Iedere woensdag, 12 weken lang, krijg je een patroon via de site van scheepjes of via de fb-pagina.

Ik kon het na lang wikken en wegen, niet laten deze te maken… En toen ik de kleuren van mijn pakket zag, was ik nog meer verkocht.  Ook de boodschap achter het woord ‘ubuntu’ sprak me aan.  Menselijkheid – liefde vermenigvuldigen door te delen. Het is iets wat in een hectische maatschappij als vandaag soms op de achtergrond verdwijnt en dat wil ik niet.  Hier zal ze meer dan gedeeld worden, door het hele gezin.  Knusse winteravonden onder een zalige deken vertoeven, dat is een missie 🙂

De Ubuntu Cal werd ontworpen door Dedri van Look What I made.  Het is geen eenvoudig patroon, en ik kan me voorstellen dat menig beginners zich suf staren op de beschrijving, maar ik hou wel van uitdaging, ben ook niet meer zo beginnend en ik kon lekker doorhaken.

Deze week bracht ik al tot een goed einde.  Benieuwd wat het vervolg morgen zal zijn 🙂

img_2956

Wat ruist er in … de bloempot?

Al jaren ben ik jaloers…

Jaloers?

Ja jaloers… het ligt helemaal niet in mijn aard jaloers te zijn… maar toch … toch kwam dat beestje 15 jaar geleden aangekropen … en dan nog wel jaloers op … mijn schoonmoeder!

Ik hoor je al denken… wat? Maar helaas, ik geef het toe… jarenlang was ik jaloers op die prachtige zonnebloemen in haar tuin!

Dit jaar waagde ik me er nog maar eens aan. De vorige keer draaide warempel uit op een mislukking. Wellicht door de arme grond hier op bepaalde plaatsen. Maar dit jaar… kwam een prachtexemplaar uit het zaad.

Nu ja… eentje toch van de vier. Maar gelukt is gelukt.

Toen ik begin juli het boek van Zabbez zag verschijnen “bloemenpoppen haken”. Dacht ik … nu is mijn kans … want die eenzame enige zonnebloem in de tuin verdiende een vriendje… et Voila … hij was geboren.

Ik ben op zonnebloem Sam zo verliefd geworden.

Zonnebloemen geven me namelijk het complete gevoel van zomer. En op de drempel van zomer naar herfst. Op deze zonnige dag, was het het perfecte moment om hem in de zonnebloem te hangen 😉

Ze werden op slag vriendjes

De bloemenpoppen van zabbez zijn super. En voor iedere haker echt te doen.

Natuurlijk moet je wat nadenken, tellen en soms es uittrekken, maar ze zijn de moeite waard.

Pas op! Fervente hakers, want eens je begint … haken ze zo makkelijk weg dat je een tweede wil haken…

Sam, geniet ondertussen van de stilte in de tuin, van de zon op zijn schouders… en ik? Je raadt het al … ben van mijn jaloersheid af… en ben met de volgende bezig 😉

Fijne zondag,

Ma’am Musketier

Tintin Shorts

Ze liggen al een eindje klaar en ook de foto’s waren eigenlijk best snel getrokken, maar met het verlof dat aankwam, kwam het er niet van om te bloggen…

Toen ik een tijdje terug op bepaalde naaigroepen de Tin-Tin short van From Baila with love, zag verschijnen, was ik eigenlijk best snel verkocht… Eigenlijk… heel snel.

Ik dacht echter dat het vooral gericht was op meisjes (nu ja, ik moet toegeven, die frulletjes aan de broekjes voor meisjes zijn echt de max), maar toen ik wat verdere opzoeking deed naar het patroon, zag ik dat ze ook gemaakt werd voor jongens!Collage 2018-08-14 13_55_49

Begin juli was de perfecte periode om ze uit te proberen en een dagje planckendael maakte dat ik gepaste foto’s kon maken.

Ik maakte de broekje namelijk uit colour changing stof met zebra’s op.

Collage 2018-08-14 13_57_03

Op de foto’s is soms wel te zien, dat de broekjes de ene keer beige zijn, de andere keer lichtgeel…

Collage 2018-08-14 13_57_55

Het lichtgele accentje aan de broeken zorgt voor een speels effect.

Collage 2018-08-14 13_58_48Collage 2018-08-14 13_59_43

Ik kon na het uitstapje totaal niet meer kiezen welke foto’s nu wel of niet te nemen… Na de moeilijke knoop door te hakken, toch nog een aantal om de impressie te delen.

Zebra-shorts moeten natuurlijk bij de zebra’s getrokken worden 🙂

Collage 2018-08-14 14_00_35

Maar ook met de olifanten zijn ze hier dikke vriendenCollage 2018-08-14 14_06_42

Met de pinguin, durfde maar eentje dichter te komen dan dit 🙂

Collage 2018-08-14 14_05_30

Een hele boel gevaarlijke dieren dus in Planckendael, maar gelukkig waarschuwde dit bord er ons voor 🙂

Collage 2018-08-14 14_03_14

En konden de jongens tijdig de biezen pakken :)))

Collage 2018-08-14 14_01_42

En dan het verdict?

Wel … die tintin – short wordt nog gemaakt … heel veel zelfs, daar ben ik zeker van… en als ik nog een kandidaat – meisje vindt, dan ben ik kandidaat om ze nog eens in die versie te maken 🙂 wat die is ook mega-tof!

Ook de jongens vinden ze fantastisch om te dragen, dus Annabel van From Baila with love… Het is meer dan een schot in de roos!!!

De colour changing is een ander verhaal… of ik en de stof zijn niet de beste vrienden of ik doe iets verkeerd in mijn wasprocedure… Want de eerste keer ging het goed… de stof verkleurde inderdaad bij het in de zon stappen, maar na een aantal keer is het blijkbaar uitgewerkt (of niet?) misschien zijn er anderen met idem idee? Ik volg nochtans de voorschriften van de leveranciers, maar toch blijft het resultaat niet hangen.  Wel is  buiten de kleurproblematiek, de kwaliteit van de stof zeer goed, en worden de broekjes hier wekelijks gedragen… Dus toch ietwat positief… Alleen jammer dat het effect nu wat weg is.

Op naar het volgende naaiproject… en wellicht is dat er eentje in thema ‘terug naar school’

Tot de volgende!

img_2956

 

Baby-cadeau

Deze middag we een ukje bezoeken! En dat zorgde er natuurlijk voor dat er terug wilde plannen gemaakt werden in mijn hoofd om iets te naaien.

Ik startte met een luiermandje.  Buitenkant roze fleece – binnenkant flamingo’s.

Ik opteerde dat de flamingo’s aan de buitenkant recht stonden. Met als gevolg dat ze binnenin op hun kop staan. Misschien volgende keer toch een oplossing zoeken hiervoor 🙂 Met de naam van het feestvarken erop is het compleet 😉

Ik vulde het mandje, met een van de favorietjes bij babycadeautjes namelijk het rammelkonijn/bijtring.

Ik stak er ook volgende bijtring in met silicone-kralen.

Ik bestelde de benodigdheden allemaal bij Cute dutch . Ik heb de knuffeldozen, met alle benodigdheden in. Super handig want dan heb je alles onmiddellijk bij de hand.

Daarna maakte is ook een knuffeldoekje met naam op.

Vaak is het bij dergelijke pakketjes een hele sinecure om het in te pakken.

Maar deze keer is het me toch heel goed gelukt 😉

Ik ben er zeker van dat deze sterke meid, samen met haar drie zussen in een warm nest zullen opgroeien en een sterke band zullen hebben!

Nu is het even genieten van de zon, de vakantie en mijn gezin.

Al wil dat niet zeggen dat de naaimachine stil zal staan 🙂

Integendeel. Ze zal verhuisd worden naar het terras 😉

Fijne vakantie, ( voor diegene die al starten)

Fijne zondag (voor diegene die nog niet aan morgen willen denken)

Ma’am Musketier

Top-Trainster

Toen de oudste musketier op zijn 5e begon te zwemmen, hadden we nooit gedacht aan competitiezwemmen.

Hij volgde privé-les tot hij in het eerste leerjaar zat en vanaf dan ging hij naar de zwemschool in Eeklo.

Gestaag door de jaren heen, begon de liefde voor zwemmen meer en meer op te vallen en dit jaar startte hij zijn avontuur in de Competitie C – groep.

Een heus jaar waar hij nog meer inzet, enthousiasme en doorzetting toonde.  Het was voor hem dan ook een fantastisch jaar.

Zijn eerste buitenlandse stage was voor hem een keerpunt.  Hij leek de microbe nog meer te pakken te hebben.  En dat was aan zichzelf te danken, maar ook aan de top-trainster die hij had.

Eind dit jaar hoorden we dat hij mocht doorschuiven naar de Competitie B – groep.  De kers op de taart voor hem, maar ook een beetje dubbel, want hij moest dan ook afscheid nemen van zijn top-trainster.

Dit gebeurde vanavond … en hij kwam af met de vraag of ik dan toch niets zelf kon maken voor haar.

Hij maakte de tekst en ik zocht een patroon 🙂

De supersnelle t-shirt werd het. Een mooi vrouwelijk model dat in een “wup” klaar is.  Buiten het naaien, deed hij voornamelijk alles zelf.  (Dat wou ik ook, want het moest ‘zijn’ cadeau zijn.

Ik liet hem samen met mij de tekst uitknippen met mijn scan ’n cut.  Liet hem de vrije loop in ontwerp en kleur en drukte er samen met hem de tekst op.

En ik moet zeggen, het is me een pracht-exemplaar geworden, al zeg ik het zelf.

Het was een jaar om nooit te vergeten, een groep om nooit te vergeten, en een trainster om nooit te vergeten.  Het is net diegene die hem zelfvertrouwen terug gaf, die hem de zin  en de passie van zwemmen meegaf.  Het is zij die in hem geloofde en dan is dit het minste wat we kunnen terug doen.

Maxime, een dikke dank je wel, want hé … voor hem ben je 1tje om te houden, 1tje om te sparen en van te houden!

Zonnige groeten,

maam-musketier-naam

 

WK – Gekte (let’s sti(c)k together)

De WK-gekte is begonnen en jawel we zitten hier met een voetballer, dus toen Marjolein Van Laere van Let’s sti(c)k together de opdracht voor juni tot ‘WK-naaien’ doorgaf, begon ik volop te brainstormen.

Maar!!! Dit bleek helemaal geen makkelijke opdracht te zijn.  Ik moet eerlijk toegeven, dat de WK-gekte voor mij altijd een beetje too much is.  Plots is iedereen zo patriotisch ingesteld en zie je overal zwart – geel – rood verschijnen.  Huizen zijn versierd, de auto’s blijken plots niet meer te onderscheiden van hun originele kleur en de televisie staat op ontploffen van alle voetbalmatchen.  We kunnen er niet meer onderuit, en toch…

Toch wou ik iets anders.  Als ik voor de kinderen stoffen ga shoppen, ga ik steeds op zoek naar stofjes met thema’s die zij verkiezen… en voor de middelste musketier komt steevast de vraag om te naaien in voetbalstof.  Ik weiger echter steevast om de Belgische kleuren te kopen, want vaak vind ik die echt niet mooi.  Een persoonlijke smaak dus, maar ik kan het echt niet. Dat zie je ook hier en hier.

Voor deze uitdaging wou ik me dan ook wel laten gaan, maar toch iets wat ook ik leuk zou vinden.

Ik wou al een tijdje de Regem van Sofilantjes naaien omdat ik de achterkant zo mooi vond.  En aangezien ik de Sofilantjes-serie echt wel mooi vind, vond ik de Domi hier goed bij passen.

Wat begon als een leuk avontuur met Regem-shirt, eindigde met toch enige frustratie.

De regem-shirt zelf vind ik goed, al ga ik bij de volgende toch een iets minder ruime halsboord nemen.

Wat betreft de Domi, daarbij heb ik… op zijn minst gezegd… toch even gevloekt.  Er vloeide een eerste exemplaar uit de naaimachine, maar al snel bleek dat ik precies eentje voor mezelf aan het naaien was.  Ze was veel maar dan ook veel te groot.  Uiteindelijk dus een tweede genaaid (3 maten kleiner dan voorzien – en jawel ik mat goed op, en knipte seccuur uit), maar blijkbaar is het patroon toch iets ruimer dan verwacht… want ook de tweede is groter uitgevallen dan voorzien.  Met de heupboord omdraaien, werd het gelukkig opgelost, en kon ik me verzoenen met het idee dat hij lang geniet zal hebben van zijn broek.

Al bij al, geslaagd, al blijf ik met een wrang gevoel zitten, de smile op het snoetje van zoonlief maakte gelukkig zoveel goed.

Om toch een beetje aan de vraag van zoonlief te beantwoorden, naaide ik op de zijzak 3 voetbalknoopjes, die ik vond in de veritas en die de kleuren van België waren (of is hij nu voor Duitsland 😉 )

Hij laat het alvast niet aan zijn hart komen en zal vanavond met veel schwung en plezier naar de eerste voetbalmatch van België kijken.  Ik, daarentegen,… kijk vooral al uit naar het volgende naai-project voor Let’s stick together… Want eigenlijk had ik nog een tweede idee voor dit thema (die nog losser stond van voetballen en Belgische kleuren en die ik kan gebruiken voor de maand juli)… ik heb in juni echter de guts niet gevonden om het te proberen, dus nu even op zoek naar de juiste ingesteldheid, wat rust in hoofd en huis om mijn volgende idee uit te werken.

Ook benieuwd wat de andere maakten?  Ik alvast wel… Want eerlijk, misschien zijn zij nog net iets inventiever dan ik aan de slag gegaan…

Kijk zeker eens op hun blog! dan kom je er net als ik zo snel als mogelijk achter…

FlaflinkoGezien bij JustineGirlsinuniformblogSewing à la CarteLarthFrullemiekeStokstaartje doet het zoAdivastyleBlogrevolutionMarieke FalderiekeTwo OwlettesKreAtrienMade for InkaSewBelOOYAmadeViTessBlogliesje – lunatiek

Tot de volgende!

img_2956

De tas voor meisjes!

Een tijdje terug kregen we bericht dat er een meisje uit de klas van onze middelste musketier zou verhuizen naar Duitsland op het eind van het schooljaar.

Onze musketier was hier eigenlijk wel wat van ondersteboven, want Duitsland leek zo ver. Wellicht was dit ook voor het meisje een toch wel ingrijpende verandering. Spannend maar ingrijpend.

Toen hij een uitnodiging kreeg voor het afscheidsfeestje, was onze musketier blij dat hij er bij mocht zijn.

Voor deze speciale gelegenheid, mocht wel eens iets van onder de naaimachine komen.

Ik zocht iets wat ze mee kon nemen, van kon genieten, kon gebruiken en waarbij ze soms ook eens aan België kon terugdenken.

Ik heb al een zwak voor tassen… En toen stuitte ik op… het patroon van Jace did it!

Wat een zaaaaalig patroon. Na een voormiddag werken kwam deze uit mijn handen…

Een stijlvolle tienertas voor een mega-coole meid.

Voor de buitenstof koos ik een beetje een jeansstof-achtige stof.

Voor de binnenstof koos ik de wereldkaart.

Symbolisch omdat ze naar een ander land verhuisd 😉

Vooraan de tas is een zakje en ook binnenin zit een zakje voor haar gsm (later als ze nog groter is 🙂 ) en een lippenbalsem.

De tas kon hier thuis al op alle wauws en ohs rekenen, en stiekem hoopten de jongens nu wel dat tassen ook voor jongens “in” zouden zijn.

Zoal het een cadeautje betaamt werd het stylish ingepakt 😉

En meegenomen naar het feestje.

Nu maar hopen dat hij in de smaak valt bij de mooie meid. Hopend dat hij meereist op al haar avonturen en dat ze een fantastisch tijd mag beleven in Duitsland.

Ondertussen ook aangegeven aan zoonlief dat Duitsland nu ook weer niet zo ver is… dus wie weet … komen ze elkaar nog wel eens tegen 🙂

Zonnig weekend,

Ma’am Musketier

Handlettering – t is eens iets anders…

Jup je leest het goed… Handlettering en geen naaien of haken deze keer.

Ik moest dringend es goed beginnen inventariseren wat ik allemaal doe – wat ik allemaal van tips en trics her en der verzamelde, want het blijft niet allemaal in mijn hoofd steken. En ook al is de multimedia voor sommigen een goede zet, ik blijf toch graag op een Old-fashioned way werken. Boekje op de naaitafel en beginnen maar…

Ik blijf het iets leuks vinden om zo mijn boekje te pimpen op een iets leukere manier dan anders.

Mijn eerste pogingen zijn dan misschien wel niet perfect. Maar imperfect is bij schrijven ook perfect te noemen 🙂 “perfect zijn” bestaat niet zeg ik steeds tegen mijn zonen en dat moet ik zelf ook maar geloven en aanvaarden!

Mijn boekje bestaat uit drie delen:

Naaien, haken en mijn scan ’n cut-ideeen:

Elk deel heeft een apart kleurenlintje en dat hield ik ook aan in de algemene index.

Ieder onderwerp kreeg nog es een voorpagina – omdat ik zo hou van quotes.

En ieder onderwerp een eigen index:

Het begint meer en meer vorm te krijgen en na een paar uurtjes ben ik al een eindje verder. Nu even een quote bedenken voor de scan ’n cut en de projecten die ik al heb noteren (ik deed er al wat bij naaien, maar heb er nog wel wat te doen)

Het maakt me zen – eventjes alles op een rijtje te zetten :))

Fijn weekend

Ma’am Musketier

Billie’s ten top

Gisteravond liet ik de kinderen een stof kiezen voor een nieuwe t-shirt.  Het bleek voor hen niet zo’n moeilijke keuze te zijn.

Ze hadden elk onmiddellijk hun favoriet uitgekozen. En bij toeval had ik voor elk van hen ook de gepaste boordstof liggen.  Een perfecte match, iets minder perfect leek de tijd 🙂 want als ik iets voor de een maak, wil de ander het natuurlijk ook.  Zo shoppen in een eigen naaikamer daarentegen is wel gemakkelijk.  Dus ’s avonds nog aan de slag gegaan en ’s morgens drie blije musketiers.

Gelukkig ligt de Billie van zonen09 me goed in de hand en kon ik al snel aan de slag 🙂

De jongste koos een stof van Poppy. Zij hebben steevast leuke stofjes en deze van de ruimtevaart lag al een tijdje te lonken.  Uiteindelijk is hij super leuk geworden met een felle boordstof er bij.

De middelste musketier verkoos dan verrassend voor de kameleons van Hilco. Ik kocht ze ook al een tijd geleden bij Mercerie Mertens in Melle.  Ik gebruikte ze in het verleden reeds eens, maar het werd toen een mislukking.  Jammer, maar helaas, had ik toen extreme ruzie met mijn oude overlock en geraakte het stofje in de vuilbak.  Gelukkig was ik toen zo slim om de rest van de stof te laten voor wat ze was en had ik nu nog ruim genoeg voor een t-shirt voor Lukas.  Met een bang hartje ging ik er mee aan de slag. Gelukkig bleek mijn vermoeden van de overlock correct te zijn en bleek het niet aan het stofje te liggen maar aan mijn oude overlock.  Ik heb er dus goed aan gedaan, toendertijd een nieuwe te kopen (een zalige machine trouwens – Bernina), die reeds ettelijke uurtjes meeging, want zelfs met onderhoud, was de oude niets meer waard.

De oudste musketier verkoos zijn favorietste stofje ever.  Het was eigenlijk geen verrassing dat hij voor de unieke stof koos die door de dochter van de de baas van Stoffen Van Leuven gedesigned is.  Toen ik ze in de winkel zag liggen, wist ik onmiddellijk voor wie deze mega-stofjes bedoeld waren.  Johannes is, sinds we een city-trip deden naar Parijs, verzot op alles wat met Parijs te maken heeft, maar vooral met de Eifeltoren lijkt hij een band te hebben.  Het imposante gebouw blijkt nog steeds zijn wauw-effect niet te missen.

Voor het naaiproces zette de oudste wat druk, want vrijdag heeft ie sportdag en hij wou hem deze week nog aan om naar school te gaan.  Zo gezegd zo gedaan 🙂 De Billie in Raglan werd het deze keer voor alle drie.  En ik moet zeggen dat het wederom van onder mijn machines rolde.  Het ging vlot – zeer vlot.  Zo vlot dat manlief me ook even aankeek en ik een smeekbede hoorde, of ik niet nog eentje voor hem wou maken.  Gelukkig hoeft die de volgende dag niet naar school, en hebben we ons werktenue die hij dagelijks draagt en zit de druk er dus niet zo hard achter 🙂  Zo kan ik toch even kijken welk patroontje ik voor hem es zal gebruiken (de polo van LMV? of toch iets anders?)

Drie happy jongens, die vanmorgen uit bed stapten, zonder gemor hun kleren aan deden en naar school vertrokken.  Meer moet dat niet zijn, toch?

Ondertussen broeden er nog allerlei ideeën op in mijn hoofd, zowel op naai- als haakvlak.  Want jeetje, met beide hobby’s aan de slag zijn, neemt toch wat tijd in beslag.  Voor de haaksters onder ons… Niet getreurd… ik ben met iets leuks bezig… Jammer genoeg neemt dat niet iets meer tijd in beslag 🙂

Fijne Donderdag

img_2956